You are here: / l66 king tiger pleco / Gatunki zbrojników

Gatunki zbrojników

Gatunki zbrojników
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Izopody pasożytnicze

W literaturze akwarystycznej bardzo rzadko wymienia się nazwę izopody. Przy tym dla Loricariidae stanowią te pasożyty znaczne i niezauważane niebezpieczeństwo. Zakażenie przez tego pasożyta jest tak bardzo znaczne, że w połączeniu z osłabieniem ryb, związanym z ich transportem, zmianą warunków naturalnych oraz wartości wody, prowadzi ono właściwie wyłącznie do ich śnięcia. Zdarza się również, że mimo kwarantanny przedostają się one niezauważenie do zbiorników hodowlanych, gdzie następuje ich rozwój.

Najczęściej trudno jest hodowcy określić przyczynę osłabienia i śmierci ryb. Wynika to z faktu, że izopody są trudne do zlokalizowania, a śmierć wyniszczenie organizmu ryb następuje w okresie wielu tygodni, a nawet miesięcy, stąd niewidoczne są znaczące symptomy jakiegokolwiek zakażenia.

Większość z pasożytniczych izopodów, a więc z prawie 450 gatunków, to organizmy morskie. W przypadku zbrojników mamy prawie wyłącznie do czynienia z zakażeniem przez przedstawicieli z rodziny Cymothoidae, czyli osobniki protandrycznie hermafrodytyczne, które w trakcie swojego rozwoju przechodzą najpierw fazę męską, a następnie żeńską. Wyróżnić można dwie formy: pasożyty zewnętrzne i pasożyty wewnętrzne.

Izopody żyjące zewnętrznie można znacznie łatwiej zlokalizować. W zależności od przynależności gatunkowej i rodzajowej pasożytują one na różnych częściach ciała żywiciela, np. w okolicy płetw brzusznych lub otworów gębowych ryb.
Zazwyczaj lokalizuje się przedstawicieli obydwu płci na jednej rybie. Mniejszy osobnik męski znajduje się na znacznie większym osobniku żeńskim, przez co zachodzi niebezpieczeństwo rozmnożenia tych pasożytów w akwarium. Przy stwierdzeniu istnienia tych pasożytów należy usunąć je przy pomocy pensety. Postępowanie farmakologiczne nie jest konieczne.

Znacznie częściej dochodzi do zakażenia izopodami wewnętrznymi, który jest znacznie trudniejszy do zdiagnozowania, ponieważ pasożyt prawie całkowicie zamknięty jest w ciele żywiciela. Najczęściej spotyka się w części brzusznej przedstawicieli gatunku Artystone. Tylko przez bardzo mały, okrągły otwór, służący do wymiany tlenowej, można zaobserwować kończyny pasożyta. Otwór ten znajduje się w większości zakażonych ryb w tym samym miejscu. Prawdopodobnie z powodu łatwości dostępu i typu miejsca, w którym uszkodzona tkanka nie jest w stanie przynieść rybie zbyt znacznego uszczerbku zdrowia. Ryba czyli żywiciel musi bowiem tak długo żyć, by przebywający w jego środku pasożyt mógł się rozwinąć i był gotowy do rozmnażania. Otwór ten leży prawie zawsze w pobliżu nasady płetw.

Podczas gdy osobniki żeńskie żyją w środku ciała żywiciela, osobniki męskie pływają wolno w akwarium i odżywiają się pokarmem zewnętrznym. Po pewnym czasie wyszukują sobie żywiciela, wnikają w jego ciało i przeistaczają się w osobnika żeńskiego, który żywiciela już nigdy nie opuści i którego jedynym zadaniem jest rozmnażanie się.

Nie zaleca się leczenia farmakologicznego, ponieważ spowodowałoby ono śmierć ryb. Niektórzy hodowcy wprowadzają do otworu pensetę i lekko ją naciskając zabijają pasożyta, po czym przy pomocy dwóch ostrych penset rozdrabniają ciało tego pasożyta i kawałek po kawałku wyciągają na zewnątrz. W taki właśnie sposób usunięto – wg relacji jednego z hodowców – pasożyta o długości 15 mm. Nawet przy tak znacznych rozmiarach otwór w ciele zbrojnika zamknął się samoczynnie po krótkim czasie, a ryba żyła jeszcze kilka lat po tym zabiegu.

Zobacz podobne artykuły:

YOU MIGHT ALSO LIKE